Dwa lata temu pisałem o pomiarze temperatury i wilgotności
z użyciem ESP8266 i czujnika AM2301 (DHT-21). Korzystając z okazji, że jeden z czujników przestał działać, postanowiłem opracować nowszą, bardziej kompaktową wersję i opisać cały proces od podstaw.
Niedawno obiecałem napisać parę słów o sterowaniu modułem przekaźników z użyciem popularnego układu ESP8266 . Opiszę budowę urządzenia, które pozwoli sterować urządzeniami elektrycznymi, także zasilanymi 230V, przez WiFi. Oczywiście jego zastosowania są znacznie szersze. Można go użyć np. do sterowania roletami, czy otwierania bramy. Może także sterować kotłem gazowym lub na ekogroszek przez podłączenie w miejsce regulatora termostatycznego, co pewnie opiszę w jednym z kolejnych wpisów.
W pierwszej chwili chciałem użyć popularnej wersji ESP-01, której używam m.in. do konstrukcji internetowego termometru. Ostatecznie jednak zdecydowałem się na użycie NodeMCU v3, produkowanego przez LoLin. Nazwa producenta jest o tyle istotna, że płytka v3 LoLin jest większa niż standardowe NodeMCU, a co za tym idzie, inne będą wymiary obudowy urządzenia.
Mam już drukarkę 3d . Pora jej użyć w praktycznym zastosowaniu - zbudować kompletne urządzenie z porządną obudową. Skoro już ma być solidnie i elegancko, to będzie także płytka drukowana i żadnego kleju na gorąco. A wszystko przygotuję od podstaw, razem z projektami i oprogramowaniem dla ESP8266 .
Pierwsze zabawy z ESP8266 już za mną, pora zrobić coś pożytecznego. Na pierwszy ogień pójdzie współpraca z czujnikiem wilgotności i temperatury - DHT22, a dokładniej - jego obudowaną wersją - AM2301. ESP będzie pracował pod kontrolą firmware NodeMcu , co oznacza, że program będziemy tworzyć w języku Lua.
Ostatnio pisałem o ESP8266 , dzisiaj pora rozszerzyć temat. Wiemy już jak podłączyć układ do komputera oraz jak wgrać firmware NodeMCU. Nasz ESP łączy się też automatycznie z domową siecią wifi. Pora zabrać się za programowie w Lua. Na razie trochę dla testu, trochę dla zabawy, trochę żeby poznać możliwości samodzielnej pracy układu, jak i jego stabilność.
Połączmy się więc z ESP8266 przez port szeregowy, jak dotychczas. Ostatnio robiłem to z użyciem oprogramowania Arduino, ale na dłuższą metę to mało wygodne. Pod Linuksem dużo prościej użyć screena, np. wydając komendę screen /dev/ttyUSB0 9600. Pod windows można użyć dowolnego teminala, jak choćby putty , który poza tym, że jest klientem ssh, to może działać jako terminal. Po połączeniu otrzymujemy znak zachęty interpretera Lua/NodeMCU.
Hit! Czegoś takiego mi było trzeba. W bardzo umiarkowanej cenie można kupić niewielki układ, który nie tylko połączy Arduino z siecią bezprzewodową (także w standardzie “n”), ale także w wielu przypadkach będzie pracować bez Arduino. Poznajcie ESP8266, układ który wprowadzi sporo zamieszania w “Interncie rzeczy”.
Parametry układu imponują (jak za tę cenę i na tę wielkość). Co więc przydatnego dostajemy? Na początek - całkiem szybki procesor (RISC, 80MHz) i wcale niemało pamięci. Przede wszystkim jednak wsparcie dla WiFi, a konkretnie dla protokołów 802.11 b/g/n, w tym zarówno dla łączenia się do sieci, jak i tworzenia Access Pointa, przy czy obługiwany jest zarówno WEP, jak i WPA, WPA2 i WPS. Do tego mamy port szeregowy, przez który będziemy się komunikować z Arduino i zestaw prostych komend AT, które pozwolą nam zrobić co chcemy nie obciążając za bardzo układu nadrzędnego. I to wszystko co do szczęścia trzeba, żeby wykorzystać ESP8266 do komunikacji Arduino ze światem przez Wifi. Nie wszystko jednak, co dostajemy od tegoż układu.
