Gadzety

Instalując kolejne elementy “Smart Home”, prędzej czy później musimy (powinniśmy) zadać sobie pytanie “Ile kosztuje utrzymanie tego wszystkiego?”. Oczywiście nie zawsze koszty są najważniejsze, liczy się wygoda, ale dobrze byłoby mieć chociaż świadomość, jakie jest zużycie prądu oraz gdzie można, a gdzie warto je optymalizować. Dzisiaj sprawdzimy, jaki jest pobór energii przez różne, popularne urządzenia należące do kategorii “inteligentny dom”, choć nie tylko.

Dzisiaj znowu będzie nietypowo, trochę mniej techniczne niż zwykle, ale nie obejdzie się bez kawałka kodu. I gadżetów, a jakże. Będzie o stylu życia, o czasach pandemii, siedzeniu w domu, ale też o tym, jak mądrze wykorzystać to co mamy, zamiast użalać się nad swoim losem.

Tak, byłem na nartach w tym roku, odpocząłem nieco od pandemicznej codzienności, wykorzystując każdy możliwy moment na świeżym powietrzu. Tylko na dwa dni niestety. Dłużej się nie dało, bo wprowadzono kolejne restrykcje, rujnując przy okazji Góralom sezon zimowy. Tak, boli mnie, że nie na dłużej i że nie mogę pojechać jeszcze raz. Nie dość jednak mocno. Wczoraj znowu okazało się, że ich ból jest lepszy niż mój, skoro synowie byłej minister mogą bez problemu szusować po pustych stokach… Nic nowego, prawda?

Budując system automatyki domowej, prędzej czy później, przychodzi refleksja - a co ze zużyciem prądu? Wiadomo, że komfort i bezpieczeństwo kosztuje, więc trzeba się z tym w jakimś stopniu liczyć. Natomiast należy szukać też oszczędności przez optymalizacje i tutaj inteligentny dom może pomóc. Choć może chodzi bardziej o świadomość konieczności oszczędzania. Żeby jednak wiedzieć, że chce się oszczędzić, najpierw trzeba zużycie prądu mierzyć. Przyda się dokładność nieco większa niż jeden rachunek za prąd na dwa miesiące.

Gdzie mierzyć zużycie prądu? Najlepiej użyć licznika, który już to robi. Oczywistą zaletą takiego rozwiązania jest spójność między tym co odczytamy, a rachunkami, które przychodzą do domu lub zasileniami w systemie pre-paid, jak w moim przypadku. Równie oczywistą wadą jest to, że jeżeli licznik przekłamuje odczyty, to nie będziemy tego wiedzieć. Tak się składa, że większość współczesnych liczników prądu posiada diodę led, błyskającą w rytm zużycia energii, co jest dla nas idealnym interfejsem do odczytu zużycia prąd. A ilość zużytego prądu w jednostce czasu to nic innego jak pobierana moc. Będziemy mieli więc przynajmniej dwie przydatne wartości - wykorzystywaną moc i koszt zużywanej energii.

Minął nieco ponad rok od czasu zbudowania mojej pierwszej drukarki 3d . To pewnie dobry czas na krótkie podsumowanie i przemyślenie, czy warto budować swoją drukarkę 3d. Nie wiem czy jestem najlepszym przykładem do ogólnych rozważań, ponieważ swoje urządzenie budowałem z pewnością, że nie będę chciał na niej zarabiać i że będzie służyć do okazjonalnego drukowania różnych przydatnych przedmiotów.

Ile drukuję i z czego?

Pewnie niewiele. Co prawda przeszło kilometr zużytego filamentu (a może już półtorej) robi pewne wrażenie, jednak drukarka nie pracuje bardzo często. Przekłada się to na kilka kilogramów wydrukowanych przedmiotów. Drukuję z dwóch rodzajów filamentów: PET-G  oraz bardziej klasycznego PLA  - oba prdukcji polskiej firmy Devil Design . Pierwszy bardzo zdecydowanie preferuję w wersji transparentnej - wydruki są po prostu świetne - to najlepszy materiał do stworzenia obudowy do urządzenia, o ile diody świecące z jego wnętrza mają być widoczne. Wydruk transparentny maskuje też w dużym stopniu pewne niedoskonałości związane z technologią druku. Przy wydrukach nieprzejrzystych zarówno PLA, jak i PET-G sprawdzają się bardzo dobrze, przy czym wydruki z pierwszego są twardsze i sztywniejsze, a ten drugi jest nieco bardziej elastyczny. Nie drukowałem jeszcze natomiast z ABS+, chociaż jestem na etapie urządzania małego warsztatu w piwnicy, więc zapach przestanie być problemem, co pewnie skłoni mnie do pierwszych eksperymentów. Warto zaznaczyć, że zarówno PLA, jak i PET-G są bezwonne.

Jestem zwolennikiem automatyzacji i uważam, że inteligentne domy powinny wymagać jak najmniejszej ingerencji ze strony domowników. To ciągi zdarzeń i odczyty z czujników powinny wywoływać określone akcje. Jednak to wola mieszkańców jest najważniejsza i dlatego do systemu automatyki domowej potrzebny jest pilot. A co może być w obecnych czasach lepszym pilotem niż smartfon?

Oczywiście trudno o zupełnie uniwersalny pilot, chyba, że ma się zintegrowany system automatyki domowej, co jest najlepszym rozwiązaniem. Najbardziej narzucającym się rozwiązaniem jest użycie protokołu HTTP (lub HTTPS). Za jego pomocą można sterować wieloma urządzeniami udostępniającymi API. Wśród nich jest zarówno mój system automatyki domowej, jak i większość budowanych przeze mnie urządzeń (można więc nimi sterować bezpośrednio lub przez centralny system), czy chociażby opisywany ostatnio system sterowania ogrzewaniem Bero , ale także wiele serwisów internetowych.

Stali czytelnicy tego bloga wiedzą, że jestem bardzo pozytywnie nastawiony do technologii, które ułatwiają życie. W szczególności tych związanych z automatyką domową lub, jak kto woli, inteligentnymi domami. Na wiele problemów mam własne, sprawdzone (często już przez lata) rozwiązania. Preferuję je, bo gotowe systemy zwykle mają jakieś wady. Często wszystko rozbija się o brak otwartości danego rozwiązania - producent ma ambicje rozwiązać wszystkie problemy użytkownika, nie zostawiając pola do samodzielnej rozbudowy i integracji. Zamyka się przez to w kręgu funkcji przewidzianych przez własnych projektantów, nie dopuszczając myśli, że jego produkt mógłby być tylko składową jakiejś większej całości. To grzech wielu, świetnie zapowiadających się, polskich systemów z różnych dziedzin automatyki domowej.

Czasem jednak spotykam coś, co sprawia, że chciałoby się zawołać - świetne, dlaczego ja na to nie trafiłem wcześniej? Dzisiaj będzie właśnie o systemie, który bardzo mnie ostatnio zaintrygował (żeby nie napisać zafascynował). Sterownie ogrzewaniem, to ta działka automatyki, która była od początku w kręgu moich zainteresowań, o czym kiedyś już pisałem . Ma wielki potencjał - daje nie tylko wygodę i komfort, ale także realne oszczędności. Właśnie w tym obszarze działa Bero  - polski system inteligentnego zarządzania ciepłem, jak go nazywają autorzy. Pozwala on na dowolne sterowanie ogrzewaniem, od poziomu grzejnika po piec, także przez Internet. Poza prostym sterowaniem, umożliwia też łatwe programowanie zmian temperatur, dopasowanych do naszych preferencji i zwyczajów. Nie bez znaczenia jest fakt, że możemy stale monitorować warunki w naszym mieszkaniu, nawet będąc poza domem.

Opisywałem niedawno popularny, analogowy system domofonowy 4+n . Pora zająć się jego integracją z systemem automatyki domowej. Stworzymy urządzenie (bramkę IP - system 4+n), które będzie pozwalało odczytywać stan wybranych parametrów systemu, jak i wykonywać pewne działania. Ze względu na bezpieczeństwo i fakt, że bramofony zamocowane są do metalowego płotu, zastosujemy pełną izolację elektryczną między systemem domofonowym a elektroniką i siecią ethernet.

Domofon jest już zainstalowany i sprawdzony w działaniu. Na początku przypomnę jego konfigurację, bo będzie ona miała wpływ na budowę urządzenia. Ponieważ jednak system w moim przypadku jest dość złożony, więc urządzenie będzie w miarę uniwersalne. Będzie można je zastosować do do systemu o podobnej złożoności lub prostszego.

Niedawno obiecałem napisać parę słów o sterowaniu modułem przekaźników z użyciem popularnego układu ESP8266 . Opiszę budowę urządzenia, które pozwoli sterować urządzeniami elektrycznymi, także zasilanymi 230V, przez WiFi. Oczywiście jego zastosowania są znacznie szersze. Można go użyć np. do sterowania roletami, czy otwierania bramy. Może także sterować kotłem gazowym lub na ekogroszek przez podłączenie w miejsce regulatora termostatycznego, co pewnie opiszę w jednym z kolejnych wpisów.

W pierwszej chwili chciałem użyć popularnej wersji ESP-01, której używam m.in. do konstrukcji internetowego termometru. Ostatecznie jednak zdecydowałem się na użycie NodeMCU v3, produkowanego przez LoLin. Nazwa producenta jest o tyle istotna, że płytka v3 LoLin jest większa niż standardowe NodeMCU, a co za tym idzie, inne będą wymiary obudowy urządzenia.

Od pewnego czasu zastanawiałem się czym zastąpić lub uzupełnić mojego skromnego NASa (składowisko danych podłączone do sieci). Do tej pory używałem iConnecta firmy Iomega pozwalającego udostępnić zawartość dysków podłączonych przez USB 2.0. Ponieważ jednak zaczęło mi brakować pojemności, a momentami także wydajności, zacząłem się rozglądać za czymś nowym. Z pomocą przyszła firma QNAP, udostępniając urządzenie noszące nazwę HS-251+, należące do linii SilentNAS, czyli cichych serwerów NAS bez wentylatora.

To co rzuca się od razu w oczy, to HS-251+ nie wygląda jak zwykły NAS. Raczej jak eleganckie urządzenie do postawienia pod telewizorem. I nie jest to przypadek, bo wybierając miejsce dla niego warto poważnie rozważyć salon. Przyznaję, to dość nietypowe stwierdzenie, ale gdy przejdziemy do możliwości, wszystko stanie się jasne.

Drukarka ruszyła. Ponieważ projekt miał być budżetowy (w granicach rozsądku), podsumowanie kosztów może być interesujące. Założenia od początku budowy  pozostały niezmienne, jednak dwie rzeczy nie doszły z Chin - głowica i pasek napędowy GT2. Ponieważ nie chciałem czekać na ponowną wysyłkę, poprosiłem o zwrot pieniędzy a części kupiłem, nieco drożej w Polsce.